![]() |
![]() |
|
| عکسهای علیرضا صمدی |
|
بالاخره بعد از کلی با خودم کلنجار رفتن، سربازی نرفتم اما به جاش فروردین امسال آخرین نفسهای مجردی رو کشیدم.
همچنان دلم پر است و فعلا عکسهایم را جایی منتشر نمی کنم... همچنان عکس میگیرم و آرشیو می کنم... بیش تر ورزشی اما اجتماعی و عکسهای روزمره هم گاه گاهی می اندازم... من هم مثل دیگر عکاسهای وطنم نیمه بیکار، نیمه کار، نیمه تعطیل، کسل، خسته، با دلی خسته یا اخبار فرار دوستان و همکارانم از ایران را پیگیری می کنم یا اخبار دوستان زندانی ام را.... واقعا دلم برای عکاسی حسابی تنگ شده... اما دست و دلم کمتر به کار میره.... در مملکت آدم حتی جرات نمی کنه دوربین حمل کنه... چند روز پیش گشت بسیج گیر داده که این چیه؟ هر چی می گم دوربین هست.. . دوباره می گه چیه؟ واسه چیه؟ شغلت چیه؟ بابا وقتی دوربین به این گندگی همرامه شغلم هم معلومه دیگه؟ کاهو فروش که نیستم! بنگاه معامله املاک هم ندارم! راننده ماشین سنگین هم نیستم! کارمند حقوق بگیر و یارانه بگیر و کوفت و زهر مار بگیر و بن بگیر هم نیستم! وقتی این همه تجهیزات عکاسی همرام هست.... شغلم هم روی پیشونیم نوشته شده دیگه... بابا من عکاسم و بس... خلاصه نیم ساعت آدم رو معطل می کنن... به خدا خسته شدم... دلم پر هست... عکاسم و بس...
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و پنجم تیر 1389ساعت 18:36 توسط علیرضا صمدی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
عکسها سخن می گویند...
بر اساس قانون کسی نمیتواند دوربین عکاس را که جزو اموال شخصی محسوب میشود, بدون دلیل موجه قانونی توقیف کند و طبق ماده پنجم قانون مطبوعات ممانعت از کسب خبر و عکاسی در مکانهای غیر ممنوع, جرم محسوب میشود و قابل پیگیری است. 9173083926 تماس برای دریافت عکسها با اندازه واقعی |
|
RSS
|